Zelfliefde in het dagelijkse leven

Zelfliefde in het dagelijkse leven

Zelfliefde in het dagelijkse leven ziet er vaak niet uit als een kaarsje, een bad en een perfect ochtendritueel. Soms is het veel simpeler. Soms ook veel spannender. Het is dat ene moment waarop je wéét dat je eigenlijk “nee” moet zeggen, maar je mond al bijna “ja hoor, is goed” wil antwoorden. Niet omdat je zo graag wilt, maar omdat je lichaam gewend is om te dragen, te regelen, te sussen en het iedereen naar de zin te maken. En precies dáár begint echte zelfliefde: niet bij wat je doet voor anderen, maar bij wat je eindelijk durft te doen voor jezelf.

Misschien herken je dit: je dag is vol, maar je zegt toch nog even ja. Je bent moe, maar je pakt nog even door. Je voelt irritatie opkomen, maar je slikt het weg, want “het stelt ook niks voor”. Tot je ’s avonds op de bank zit en merkt dat je eigenlijk leeg bent. Niet alleen fysiek, maar ook vanbinnen. Alsof je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt. Dat is niet omdat je zwak bent. Dat is omdat je jarenlang hebt geoefend in overleven. En nu ben je aan het oefenen in leven.

Waarom grenzen stellen zo’n grote vorm van zelfliefde is

Grenzen stellen klinkt praktisch. Een vaardigheid. Iets met agenda’s en timemanagement. Maar in de kern is het emotioneel werk. Want elke grens raakt aan iets ouds: aan je behoefte om aardig gevonden te worden, aan je loyaliteit, aan je angst voor afwijzing, aan het idee dat jij het moet oplossen.

Veel mensen die “moe” zijn, zijn niet alleen moe van het doen. Ze zijn moe van het over zichzelf heen stappen. En het lastige is: als je dat lang genoeg doet, voelt het bijna normaal. Je merkt het pas als je lichaam begint te protesteren. Kort lontje. Slecht slapen. Spanning in je kaken. Een vol hoofd. Geen zin in contact, maar óók geen rust in je eentje. Dat zijn vaak geen “kleine kwaaltjes”, dat zijn signalen.

Zelfliefde in het dagelijks leven betekent dan: je gaat die signalen serieus nemen. Niet dramatisch, niet in paniek, maar wel consequent. Je luistert en je handelt ernaar. En ja, dat is wennen. Voor jou én voor je omgeving.

Waarom nee zo moeilijk voelt

De meeste mensen denken dat ze geen grenzen kunnen stellen omdat ze “te lief” zijn. Maar meestal zit het dieper. Een paar veelvoorkomende redenen:

• Je hebt geleerd dat harmonie belangrijker is dan eerlijkheid.
• Je associeert grenzen met ruzie, afstand of afwijzing.
• Je voelt je verantwoordelijk voor de emoties van anderen.
• Je bent bang dat je niet meer nodig bent als je stopt met geven.
• Je innerlijke lat ligt hoog: je moet het goed doen, altijd.

En dan is er nog iets: schuldgevoel. Dat gemene stemmetje dat zegt dat jij lastig bent. Egoïstisch. Ondankbaar. Terwijl je in werkelijkheid iets heel gezonds doet: je beschermt je energie, je tijd en je aandacht. Dat is geen hardheid. Dat is volwassen liefde.

Als je merkt dat dit bij jou speelt, kan het helpend zijn om zelfliefde niet als “gevoel” te zien, maar als keuze. Een zachte keuze, die je telkens opnieuw maakt. En als je daar begeleiding bij wil, kijk dan eens bij 1-op-1 coaching — juist dit soort patronen worden zoveel lichter als je ze niet alleen hoeft te dragen.

Het verschil tussen een muur en een grens

Sommige mensen zijn bang dat grenzen hen kil maken. Dat ze “hard” worden. Maar grenzen zijn geen muren. Een muur is: ik sluit af, ik verdedig, ik verdwijn. Een grens is: ik blijf aanwezig, maar ik blijf ook bij mezelf.

Een muur ontstaat vaak uit oude pijn. Een grens ontstaat uit zelfrespect.

En het mooie is: hoe vaker je een grens stelt, hoe minder je hoeft te vechten. In het begin voelt het spannend, omdat je brein het als risico ziet. Later voelt het als rust, omdat je lichaam eindelijk veiligheid ervaart.

Hoe je een grens voelt vóórdat je hem benoemt

Je lichaam is vaak sneller dan je hoofd. Let eens op de subtiele signalen:

Je zegt “ja” terwijl je maag samentrekt. Je krijgt een brok in je keel als iemand iets van je vraagt. Je voelt druk achter je ogen. Je schouders trekken omhoog. Je adem wordt hoog. Je krijgt ineens de neiging om snel te praten, het goed te maken, te lachen.

Dat zijn geen toevalligheden. Dat is informatie.

Een simpele oefening: als iemand iets vraagt, gun jezelf één ademhaling voordat je antwoord geeft. Eén ademhaling is genoeg om uit automatische piloot te stappen. En als je merkt dat je tóch te snel “ja” zei, dan mag je terugkomen op je antwoord. Dat is ook zelfliefde.

Zinnen die grenzen aangeven (zonder drama)

Grenzen hoeven niet groots. Je hoeft geen speech. Je hebt alleen helderheid nodig. Dit zijn voorbeelden die je kunt “lenen”:

“Ik wil even voelen of dit past, ik kom er straks op terug.”
“Vandaag lukt het niet, maar ik kan wel [alternatief] doen.”
“Ik merk dat ik hier nu geen ruimte voor heb.”
“Dank je voor het vragen, maar ik sla deze over.”
“Ik begrijp het, en toch kies ik nu voor rust.”

Zeg het rustig. Zonder excuses stapelen. Zonder jezelf kleiner te maken. Je hoeft je grens niet te verkopen. Alleen te communiceren.

Als jouw grens weerstand oproept

Hier zit vaak de echte test. Want zodra jij verandert, reageert je omgeving. Niet altijd bewust, soms ook uit gewoonte. Mensen die gewend zijn dat jij altijd beschikbaar bent, voelen ineens het verschil. En dan kan er commentaar komen. Of teleurstelling. Of grapjes. Of stilte.

Dit is het moment waarop veel mensen terugklappen naar oud gedrag. “Zie je wel, ik ben lastig.” Maar probeer eens anders te kijken: weerstand betekent niet dat jouw grens fout is. Het betekent vaak dat iemand moet wennen aan jouw groei.

En jij mag wennen aan het feit dat teleurstelling van een ander niet hetzelfde is als gevaar voor jou.

Als dit thema je raakt, kan een energetische reset ook veel doen. Soms zit er zóveel spanning op je systeem dat je hoofd het wel snapt, maar je lichaam niet mee kan. Een Reiki-behandeling kan dan helpen om die oude stresslaag zachter te maken, zodat grenzen stellen minder “overleven” voelt en meer “thuiskomen”.

Grenzen stellen begint vaak met één specifieke plek

Je hoeft niet je hele leven in één week om te gooien. Begin waar het het meest schuurt. Dat is vaak:

• je werk (teveel verantwoordelijkheid, te weinig pauzes)
• je familie (oude rollen, oude verwachtingen)
• je vriendschappen (geven zonder ontvangen)
• je relatie (alles dragen, weinig ruimte voor jezelf)

Kies één plek. Eén patroon. En maak het klein. Bijvoorbeeld: je neemt elke dag vijf minuten om te voelen hoe het écht met je gaat, vóór je de wereld ingaat. Of: je zegt niet meteen ja op appjes. Of: je plant herstel in je agenda alsof het een afspraak is.

Zelfliefde in het dagelijks leven is niet één groot statement. Het is een serie microkeuzes die je zenuwstelsel langzaam opnieuw leert: ik ben veilig als ik voor mezelf kies.

Een persoonlijk voorbeeld dat veel mensen herkennen

Stel je voor: je hebt eindelijk een avond vrij. Je dacht aan een boek, een dekentje, even stilte. En dan komt er een berichtje: “Kun jij morgen even…?” Je voelt meteen de reflex om het te regelen. Want jij bent degene die het oplost. Jij bent degene die het kan. Jij bent degene die het meestal doet.

En dan, heel even, voel je iets anders. Een klein, zacht verdriet. Omdat je merkt dat je eigen behoefte weer als laatste komt. Dat moment is goud. Niet omdat het fijn is, maar omdat je wakker bent. Je voelt jezelf.

En dan kies je. Misschien antwoord je: “Morgen lukt helaas niet.” Misschien trilt je hand zelfs een beetje. Maar daarna… komt er ruimte. In je borst. In je avond. In je hoofd. En dat is het begin van vertrouwen. Niet het vertrouwen dat iedereen je leuk blijft vinden, maar het vertrouwen dat jij jezelf niet meer verlaat.

Jouw energie is geen bijzaak

Je hoeft niet eerst “beter” te worden voordat je grenzen mag stellen. Je hoeft niet eerst alles perfect te doen. Je hoeft niet te wachten tot je instort om te mogen rusten.

Zelfliefde in het dagelijks leven is: jezelf serieus nemen, ook op gewone dagen. Ook als niemand klapt. Ook als er schuldgevoel komt. Je blijft bij jezelf, stap voor stap. En elke keer dat je dat doet, bouw je iets op wat niet meer zo makkelijk omvalt: zelfrespect.

Wil je dit in 2026 echt anders aanpakken, met begeleiding die zacht is én duidelijk? Plan dan een gratis kennismaking of kijk rond op MarjoDeliana.nl en voel wat bij je past. Je hoeft het niet alleen te doen. Ik help je graag.